Napoleon Correia

Een leven van opklimmen en opkomen voor anderen

Napoleon Correia werd op 18 juni 1916 geboren in het ouderlijk huis aan de Waterkant in Paramaribo, als enige zoon van Manuel Correia en Julia Fernandes. Hij groeide op met drie zussen: Alexandrina, Isabella en Clara. Zijn vader, Manuel, was als jonge man vanuit Georgetown naar Suriname gekomen, waar hij zich opwerkte van marktverkoper tot eigenaar van een succesvolle hardwarewinkel aan de Saramaccastraat.

Na de Petrus-, Willebrordus- en Paulusschool bleef hij betrokken bij zijn schoolgemeenschap. In 1947 schreef hij een verslag over het 25-jarig jubileum van de Willebrordusschool. Daarin benadrukte hij de hechte band tussen oud-leerlingen, leerlingen en leraren.

Van jongs af aan was Napoleon actief in de padvinderij en was een zeer goede zwemmer; hij zwom zelfs meerdere keren de Surinamerivier over naar Meerzorg.

In 1941 trouwde Napoleon met Romana Hariette Flu, dochter van Harry Flu en Louise Figueira.

Hij hechtte veel waarde aan katholieke normen en waarden en gaf zijn kinderen een degelijke opvoeding met nadruk op respect, solidariteit, discipline en doorzettingsvermogen.

Scholing stond bij hem voorop: zijn zonen volgden onderwijs aan de Stephanusschool en de Paulusschool, de dochters aan de Elisabethschool en de Louiseschool. Alle kinderen hebben een hogere of universitaire opleiding.  Eén van zijn dochters is Doctor in de Scheikundige Technologie.

Begin jaren ’40 werkte Napoleon kortstondig op Aruba. Terug in Suriname, tijdens de oorlogsjaren, diende hij bij de Schutterij als brigadier.

Zijn maatschappelijke betrokkenheid was groot. Zo sponsorde hij de uitzending van bokser Harry Krassens naar Aruba, die daar in 1946 een glorieuze overwinning behaalde.

In 1937 had Napoleon zijn eigen handelszaak geopend aan de Saramaccastraat, midden in het levendige Madeirese ondernemers kwartier. De zaak verhuisde later naar de Zwartenhovenbrugstraat, waar hij klein- en groothandel combineerde met importactiviteiten. Helaas verwoestte een brand op 25 april 1967 het winkelpand en woonhuis. De verwoesting was zeer groot en liet een leegte achter in de Zwartenhovenbrugstraat en in de wijk Poptjie Djarie.

Naast zijn ondernemerschap nam Napoleon ook het voortouw bij de oprichting van de Algemene Handelaren Vereniging (AHV) in 1946. Als eerste voorzitter verdedigde hij de belangen van kleine en middelgrote ondernemers. Onder zijn leiding groeide de AHV uit tot een invloedrijke stem voor de middenstand. Zijn sociale bewogenheid motiveerde hem om zich in 1948 kandidaat te stellen voor de Statenverkiezingen. Ondanks een intensieve campagne verloor hij van G. van der Schroeff van de NPS, wat hem zichtbaar teleurstelde. Zijn ingezonden brief in dagblad De West getuigde van zijn strijdlust en ongenoegen over de gang van zaken.

Toch bleef Napoleon niet bij de pakken neerzitten. In 1950 behaalde hij met de AHV wel succes bij de verkiezingen van de Kamer van Koophandel. Als voorzitter en later ondervoorzitter bleef hij jarenlang actief binnen de Kamer en diverse commissies. Hij zette zich onvermoeibaar in voor eerlijke regelgeving, transparante vergunningen en economische rechtvaardigheid.

Napoleon Correia was een man die zijn weg baande vanuit eenvoudige komaf, met een sterke wil om anderen mee te trekken in zijn opwaartse beweging. Zijn verkiezingsprogramma van 1948 weerspiegelde zijn vooruitstrevende en sociale visie: studiebeurzen voor scholieren en onderwijzers, betaalbare eerste levensbehoeften, stimulering van de export en sociale maatregelen ter ondersteuning van gezinnen.

Op 14 januari 1967 overleed Napoleon onverwacht aan de gevolgen van een aneurysma.

Hij bleef tot het laatst bij bewustzijn, met zijn echtgenote aan zijn zijde. Op 40-jarige leeftijd bleef zij achter als weduwe met zes kinderen, die toen al in Nederland studeerden. Zijn overlijden was een zwaar verlies voor zijn gezin en de Surinaamse gemeenschap.

Hij is begraven op de RK Begraafplaats aan de Schietbaanweg.

Napoleon Correia liet meer na dan een gebouw en een handelszaak. Hij liet een erfenis na van doorzettingsvermogen, gemeenschapszin en een niet aflatende strijd voor de kleine ondernemer. Zijn kinderen kregen de opleiding waar hij zo voor gevochten had, en zijn naam leeft voort als die van een man die de stem van de gewone Surinamer durfde te laten klinken.

Door Vincent Correia