José Rodrigues

Naast de door Madeirezen gerunde bedrijven Fogarty en Bettencourt was er in Suriname eerder nog een Madeirees warenhuis, Rodrigues Commercial Company. Eigenaar José Rodrigues was vooral ook bekend door zijn kwaliteiten als cellist.

José Rodrigues (1851-1937) was een tijd- en naamgenoot van de in Suriname gevestigde Madeirese landbouwer Domingo Rodrigues. Hij vestigde eind 19e eeuw zijn Rodrigues Commercial Co. aan de Watermolenstraat 18. Zijn bedrijf behoorde tot de eersten die in Paramaribo telefonisch bereikbaar waren, op het toestelnummer 108.

Als muzikant werkte hij veel samen met violist Joseph Willem Bueno de Mesquita (1863-1925). Ze behoorden gezamenlijk in 1905 tot de begeleidingsgroep van Prof. Neumann en verzorgden begin 20ste eeuw diverse optredens in verschillende samenstellingen.
Mesquita en Rodrigues verzorgden ook lessen voor de muziekschool van J.N. Helstone, en vanaf 1910 zouden ze gezamenlijk een muziekschool starten in het huis van Rodrigues. Als cellist kreeg Jose Rodrigues in Suriname de nodige waardering en stond hij hoog aangeschreven.

In 1923 nam Rodrigues namens de Rooms-katholieken, samen met pater van Esch, deel aan het huldigings-comité voor de koningin. Het comité zou onder andere zorg dragen voor het plaatsen van het standbeeld van koningin Wilhelmina op het Gouvernementsplein.
In de jaren twintig zou Rodrigues zich naast zijn warenhuis ook storten op de winning van delfstoffen en goud, met concessies te Saramacca en Marowijne. Inmiddels was Rodrigues zelf op leeftijd en zoals zoveel bedrijven in Suriname zou ook zijn Rodrigues Commercial Co. de crisisjaren niet overleven en sloot het in 1935. Behalve handelaar en cellist was Jose Rodrigues ook consul, eerst voor Venezuela en later voor Brazilië.

Door redactie