Een schrijnende brief uit Demerara

Dat het geen paradijs was op de plantages bewijst deze brief uit 1847 van João de Melim, een clandestiene emigrant. 

Demerara, 12 augustus 1847

Irmãozinho (broertje),

Toen we Madeira verlieten, kwamen er onderweg nog vijf boten vol mensen bij ons aan boord, totaal meer dan tweehonderd personen. De reis is goed gegaan, maar vier personen zijn gestorven. Dat raakt je diep, broertje.

Ik smeek je, kom hier niet. Er zijn hier al heel veel van onze mensen, maar het leven is zwaar. Het werk breekt je, het geld is bijna niets waard, en de armoede knijpt je de keel dicht. Ik zie hier mannen die kapotgaan, en ik wil niet dat jij dat lot treft.

Blijf bij de familie thuis. Zorg goed voor hen. Hier is geen toekomst voor jou.

João